Jak średniowieczny król dał nazwę technologii przyszłości?

Kiedy w latach 90. XX wieku inżynierowie szukali nazwy dla nowego standardu bezprzewodowej komunikacji, nie spodziewali się, że inspiracji dostarczy im skandynawski władca sprzed ponad tysiąca lat. Bluetooth – technologia, która dziś łączy nasze telefony, słuchawki i smartwatche – zawdzięcza swoją nazwę Haraldowi Sinozębemu, wikińskiemu królowi Danii. Ale jak doszło do tego, że historia Wikingów i nowoczesna elektronika splotły się w tak niezwykły sposób?

Harald Sinozęby – król, który jednoczył

Harald I Gormsson, zwany Sinozębym (Blåtand w języku staronordyjskim), panował w Danii i Norwegii w X wieku. Zapisał się w historii jako władca, który nie tylko skutecznie bronił swojego królestwa przed niemiecką ekspansją, ale także doprowadził do chrystianizacji Danii. Co jednak najważniejsze – zdołał zjednoczyć skłócone plemiona i regiony pod jednym sztandarem.

Wikingowie, mimo że słynęli z podbojów i żeglarskiej odwagi, nie byli monolitem. Byli rozbici na różne klany i lokalne królestwa, które często rywalizowały o wpływy. Harald Sinozęby, dzięki swojej dyplomacji i zdolnościom przywódczym, połączył te rozproszone siły w jeden organizm polityczny.

Od wikińskiego władcy do technologii łączności

Pod koniec XX wieku, kiedy inżynierowie pracowali nad standardem komunikacji krótkiego zasięgu, który miał połączyć różne urządzenia, stanęli przed wyzwaniem. Każdy producent rozwijał własne rozwiązania, ale brakowało jednego uniwersalnego standardu, który pozwoliłby im się „dogadać”.

Jim Kardach, jeden z głównych inżynierów projektu, był miłośnikiem historii Skandynawii. W czasie prac nad nową technologią czytał książkę o Wikingach i natknął się na postać Haralda Sinozębego. Zaintrygował go fakt, że król ten jednoczył różne plemiona – podobnie jak nowa technologia miała łączyć różne urządzenia i standardy komunikacyjne.

Początkowo „Bluetooth” miał być tylko roboczą nazwą, ale gdy przyszło do wyboru oficjalnego oznaczenia, nie znaleziono lepszego określenia. Nazwa przylgnęła na stałe.

Dlaczego „Bluetooth”?

Legenda głosi, że Harald Sinozęby miał martwy, ciemnoniebieski ząb, od którego pochodził jego przydomek. Nie wiadomo, czy to prawda, ale inspiracja była wystarczająca, by symbol technologii również nawiązywał do tej historii.

Co więcej, charakterystyczne logo Bluetooth to połączenie dwóch run nordyckich:

• ᚼ* (Hagala) – odpowiadające literze „H”,
• ᛒ (Berkanan) – odpowiadające literze „B”.

Są to inicjały Haralda Sinozębego, zakodowane w wikińskim piśmie runicznym!

*Runa Hagala z młodszego systemu zapisu, zwanym Younger Futhark.

Dziś Bluetooth jest wszechobecny – od samochodowych zestawów głośnomówiących po inteligentne zegarki i słuchawki. Można powiedzieć, że Harald Sinozęby po raz kolejny połączył świat, tyle że tym razem nie mieczem i dyplomacją, lecz falami radiowymi.

To niezwykłe, jak historia Wikingów wciąż wpływa na naszą codzienność. Być może Harald nawet nie przypuszczał, że ponad tysiąc lat po jego śmierci jego imię będzie codziennie wyświetlane na ekranach milionów urządzeń.